Ne zaman hayatında bazı şeyler taşınamaz hale gelirse, ne zaman 24 saat kısa gelmeye başlarsa, O zaman mayonez kavanozu ve 2 fincan kahveyi hatırlayınız!
Bir gün bir profesör, masasının üzerinde birkaç kutu olduğu halde felsefe dersindedir.Ders başladığında, hiçbir şey söylemeden, önüne büyükçe bir mayonez kavanozunu alır ve içerisini tenis topları ile doldurur.Ve öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar,Öğrenciler ittifakla kavanozun dolduğunu ifade ederler,Bu sefer profesör önündeki kutulardan bir tanesinden aldığı çakıl taşlarını,çalkalayarak kavanoza döker, böylece çakıl taşları kayarak, tenis toplarının aralarındaki boşlukları doldurur.Ve öğrencileretekrar kavanozun dolup dolmadığını sorar,Onlar da "evet" doldu derler Tekrar profesör masanın üzerindeki diğer kutuyu eline alır ve içindeki kumu yavaşça
kavanoza döker. Tabii ki kumlar da çakıl taşlarının aralarındaki boşlukları doldurur.Ve tekrar öğrencilerekavanozun dolup dolmadığını sorar,Öğrenciler de koro halinde “evet” derler.Bu sefer profesör masanın altında hazır bekleyen 2 fincan kahveyi alır ve kavanoza boşaltır, kahve de kumların arasında kalan boşlukları doldurur. Öğrenciler gülerler!

Profesör öğrencilerin gülüşünü destekleyerek “eveet”diyerek; ben “Bu kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifadeetmeye çalıştım”der.Şöyle ki;Bu tenis topları hayatınızdaki önemli şeylerdir; dininiz, ibadetleriniz, aileniz, çocuklarınız, sıhhatiniz, arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan şeylerdir. Şayet diğer şeyleri kaybetseniz de, bu önemli şeyler kalır ve hayatınızı doldurur.O çakıl taşları ise daha az önemli olan diğer şeylerdir; işiniz, eviniz, arabanız vs. Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir.“Şayet kavanoza önce kum doldurursanız...” diye, anlatmaya devam eder, “çakıl taşlarına ve özellikle de tenis toplarına (yeterli) yer kalmaz.Aynı şey hayatımız için de geçerlidir. Vaktinizi ve enerjinizi ufak tefek şeylere harcar, israf ederseniz, önemli şeyler için vakit kalmayacaktır.Dikkatinizi mutluluğunuz için önem arz eden şeylere çevirin. Çocuklarınızla oynayın. Sıhhatinize dikkat edin. Eşinizle yemeğe çıkın. Evinizin ihtiyaçlarını karşılayın.
Öncelikle tenis toplarını kavanoza yerleştirin. Öncelikleri, sıralamayı iyi bilin.Gerisi hep kumdur.Bu ara bir öğrenci parmağını kaldırır ve sorar; “Pekiyi, o iki fincan kahve nedir?” Profesör gülerek: “Bu soruyu sorduğuna sevindim. Hayatınız ne kadar dolu olursa olsun, her zaman dostlarınız ve sevdiklerinizle bir fincan kahve içecek kadar vakit ayırın!”

Balonla yolculuk yapan bir gezgin, kaybolduğunu anlayınca balonunu alçalttı ve aşağıda tarlaların arasında gezinen bir adama yaklaştı:

‘’Bana nerede olduğumu söyleyebilir misini??’’ diye seslendi.

Aşağıdaki adam hemen onu yanıtladı:

‘’Siz şu anda sıcak hava ile hareket eden bir balonun içindesiniz ve yerden on metre yukarıdasınız’’ dedi.

Balondaki kişi önce teşekkür etti, sonra yine sordu:

‘’Siz bilgiişlemci misiniz?’’

Tarladaki adam merakla sordu:

‘’Evet ama nasıl bildiniz?’’

‘’Zor olmadı. Bana söylediğiniz her şey teknik olarak çok doğru ama sonuçta hiçbir işime yaramıyor.’’

Soru sorma sırası bu kez aşağıdaki kişiye gelmişti:

‘’Siz de işletmecisiniz, değil mi?’’ diye sordu.

Bu kez balondaki gezgin hayret etti.

‘’Evet ama siz bunu nasıl bildiniz?’’

‘’Hiç de zor olmadı’’ dedi aşağıdaki adam. ‘’Nerede olduğunuzu bilmiyorsunuz, nereye gittiğinizi de bilmiyorsunuz ve benim yardım etmemi bekliyorsunuz. Sizle tanışmamızdan önceki durumunuzla şu anki durumunuz arasında herhangi bir fark yok ama, şimdi durumun sorumlusu olarak beni gösterebilirsiniz.’’

     Mümin Sekman'ın hazırladığı "Bu hafta beynine iyi bak!" adlı "beyin kullanma kılavuzu" kitapçığından birkaç alıntı:

Onuruna verilen bir yemekte Albert Einstein’a evin hanımı, ‘’İzafiyet Teorisi’’nin ne olduğunu sordu. Einstein ev sahibesini şöyle yanıtladı:

‘’Hanımefendi, sıcak bir günde görme engelli bir dostumla bir çayırda yürürken, birdenbire ona, canımın bir bardak süt istediğimi söyleyeceğim tuttu. Dostum, ‘’Sütün ne olduğunu bilmiyorum’’ deyince, ben ‘’Beyaz bir sıvıdır’’ Diye yanıt verdim.

Bu kez ‘’Sıvının ne olduğunu biliyorum ama, beyaz nedir?’’ diye sordu.

Onun bu sorusunu ise şöyle yanıtladım:

‘’Beyaz, kuğu kuşunun tüylerinin rengidir’’ dedim.

Tüyün ne olduğunu bildiğini söyledi, fakat kuğunun ne olduğunu sordu. Ona kuğuyu, yalnızca bu kuşa özgü özelliğiyle anlattım:

‘’Eğri boyunluı bir kuştur’’ dedim.

‘’Boynun ne olduğunu biliyorum ama’’ dedi ve sordu:’’’eğri nedir?’’

Bunun üzerine sabrım taştı, adamın kolunu yakaladım ve dümdüz uzattım. ‘’Bu düzdür’’ dedim. Sonra da aynı konunu dirsekten büktüm ve ona ‘’Eğri’’yide anlattım: ‘’İşte bu da, eğri’’ dedim.

Bunun üzerine arkadaşım, ‘’Haaa, şimdi anladım’' dedi. ‘’Sütün ne olduğunu...’’

Kumun üzerinde bırakılmış bir su tanesi

Denizin unutkanlığıdır.

Uzak dağlarda kalmış bir bulut,

Rüzgarın unutkanlığıdır.

Toprağa düşmüş gümüşlü bir kanat,

Geçen kuşun unutkanlığıdır.

Hayale dalmak ve ağlamak ihtiyacı

Gençlik yıllarının unutkanlığıdır.

Merhaba arkadaşlar. Bir haftadır aşırı bir yoğunluk yaşıyorum işyerinde , o yüzden bloga uğrayamaz oldum. En kısa zamanda sevgili blogcu arkadaşlarımın sayfalarını gezmek için can atıyorum. Bir haftadır ne oldu ne bitti hiç bir şeyden haberdar değilim maalesef. Bu haftayı da atlatınca biraz rahatlarım diye düşünüyorum , beni birazcık daha idare edersiniz dimi:) Ben yokken bile arada uğrayıp selam bırakan, halimi hatırımı soranlar  hepinize çok teşekkürler, gayet iyiyim , zaman darlığından başka hiçbir sorunum  yok. İşler rayına oturduğunda zaman sorununuda halledeceğim inşallah. Hepiniz kendinize çok iyi bakın.Sevgiyle kalın.

Geçen yüzyılın tanınmış konuışmacılarından ve ilk kadın hakları savunucularından ABD'li Henry Ward Beecher ( 1813 - 87 ) iyi bir konuşmacı olduğu kadar yerine göre şakacıda olabiliyordu. En parlak konuşmalarından birini, haksız yere kötülenen kargayı savunmak için kaleme almıştı. Beecher karga hakkında şunları söylüyordu:

Aleyhinde tüm söylenenlere karşın kargaya sempati beslememiz< gerekir. Ne de olsa bizlere çok benzer.

Tembeldir; aynen insanlar gibi.

Kendinden zayıf olanları kullanmaya, onlardan yararlanmaya bayılır. İnsanlarda öyle değilmidir?

Kurnazdır; bugün yiyemediklerini yarına saklar. Tedbirli olmak yalknız insanoğluna özgü değil ya...

Yararlı şeyleri güç öğrendiği halde, her türlü hileyi ve entrikayıçok çabuk beller; tıpkı yaramaz çocuklar gibi...

Kendi rengini tüm renklerden daha çok beğenir, kendi sesini dinlemeye bayılır bunlar da insanoğlunun niteliklerindendir.

Yerine bir başkasını çalıştırmanın yolunu bulabilirse, asla çalışmaya yanaşmaz.İnsana en çok benzeyen yanıda budur zaten...

Kendi hemcinsleri dışında tüm canlılarla savaş durumundadır. Bu bakımdan üstün olduğu yadsınabilir mi?

Eline ne geçerse yer. Karnı tokken, aç olduğu anlara oranşla daha az zararlıdır. Bu bakımdan ise, insanoğluna benzediği söylenebilir mi?

Öyleyse insanların kargalkarı küçük görmesine hiç şaşmamalı. Kanatlarını çıkarın, ayaklarına pantolon geçirin, ortalamanın biraz üzerinde bir insan olup çıkıverirler karşınıza.

İnsanlara kanat takın,zekalarını biraz arttırın, içlerinden ancak bir kaçı karganın düzeyine erişebilir.

James Dunlop - The Wild Life ( Bütün Dünya -Şubat 1999 )